Wybór i skład podłóg listwowych jest ważnym punktem w produkcji.
Główna hodowla zwierząt w nowoczesnej produkcji odbywa się na podłogach rusztowych (pół-szczelinowych). Wynika to z zastosowania samostopującego się systemu usuwania obornika. Pozwala to na utrzymanie zwierząt w czystości i obniżenie kosztów pracy pracowników przy maszynach czyszczących.
Istnieją normy prawne, a także zalecenia dotyczące tego, które podłogi należy zastosować i gdzie, w jakim stosunku należy stosować podłogi szczelinowe i lite.
W sekcji inseminacji i poczekalni zazwyczaj używamy betonowych podłóg rusztowych w połączeniu z podłogą litą. W sekcji inseminacji, gdy lochy są trzymane w pojedynczych kojcach, z tyłu loch znajduje się listwowa podłoga, a z przodu solidna. Lochy będą wygodniej leżeć na twardym podłożu, ponieważ nie ma przeciągów, a to również zmniejszy straty paszy podczas karmienia lub przesypywania paszy przez koryto. Jednocześnie, aby utrzymać czystość i łatwość czyszczenia z tyłu, zaleca się podłogę listwową.
Jeśli mówimy o utrzymywaniu grupowym loch na czekaniu: ponieważ w takiej sytuacji trochę trudno jest jednoznacznie przewidzieć, gdzie locha będzie leżeć, a gdzie nie, to albo opcja z całkowicie zarusztowaną podłogą, albo w połączeniu z 1/3 litą podłogą używany.
Wybierając betonowe podłogi szczelinowe należy zwrócić uwagę na jakość wykonania krat, a mianowicie, aby nie kruszyły się, były odporne na intensywne użytkowanie, a nawet; powierzchnia nie powinna być idealnie gładka, ale umiarkowanie szorstka, aby zwierzęta się na nich nie ślizgały, ale jednocześnie bez wybrzuszeń, aby nie uszkodzić delikatnych opuszków przy kopytach. Bardzo ważne jest również to, że układając kraty, możemy utrzymać podłogę równo i szczelnie, aby kraty się nie „bawiły”.
Wszystko to jest bardzo ważne, ponieważ wszystkie te chwile w przyszłości przełożą się na zdrowie nóg naszych zwierząt – stawów, kopyt i żywotność krat.
Wielkość krat betonowych może być różna: długość do 2,5 metra pozwala wybrać najbardziej opłacalny/optymalny rozmiar zaprojektowanego kanału usuwania odchodów.
Do porodów i odsadzeń stosuje się tam ruszty plastikowe i żeliwne. Dostępna jest szeroka gama krat – zwarte, lekkie, z krawędziami antypoślizgowymi, bez krawędzi, żeliwne, z wkładami betonowymi, ze szczelinami 10%, ciepłe panele. Dzięki temu możemy jak najdokładniej połączyć przestrzeń dla zwierząt zgodnie z ich potrzebami, a także zaoszczędzić pieniądze w tych miejscach, w których nie można przepłacać.
Bardzo ważne: wybierając kraty, musimy wziąć pod uwagę sztywność, wygodę i przenikanie ciepła materiału. Na przykład locha będzie niekomfortowo stać na plastiku, ponieważ jest to miękki materiał i pod dużym ciężarem lochy podłoga opadnie. Może to prowadzić do dodatkowego obciążenia stawów / chrząstki w pobliżu kopyt, a następnie przekształcić się w procesy zapalne. Z tego powodu nie zaleca się układania podłóg plastikowych w tuczu. Z drugiej strony wygodne ruszty żeliwne nie będą tak wygodne dla małych świnek, jest to materiał sztywniejszy i zimniejszy niż plastik, więc rzadziej wybierają go do wylegiwania się. Krata plastikowa dla lochy, która wytrzymuje 250-300 kg, będzie kosztować więcej niż krata plastikowa z obciążeniem do 50 kg, co pozwala nam zaoszczędzić na sprzęcie ze stałą zawartością loch przy oproszeniu. Łączymy ogrzewanie podłogowe dla chlewni, aby osiągnąć optymalną temperaturę, ponieważ jest to krytyczny czynnik przetrwania, szczególnie w pierwszych dniach.
Nie tylko właściwy dobór podłóg i odpowiedni układ technologiczny mają duży wpływ na wydajność produkcji. Równie ważna jest jakość podłóg.
Na przykład wielu boryka się z takim problemem, jak „rozdarty sutek” u lochy. Dzieje się tak podczas porodu, gdy leżąc, sutki przechodzą przez szczeliny, napełniają się mlekiem, a podczas wstawania locha je uszkadza. Na tym polega różnica między producentami krat, złożonością produkcji, a także ich wiedzą i kompetencjami do uwzględniania takich momentów. Jeśli nagle taki problem już istnieje, pierwszą rzeczą do zrobienia jest po prostu wyczucie krawędzi pęknięć i zmodyfikowanie ich pilnikiem tak, aby stały się gładsze, zmniejszając tym samym ryzyko uszkodzenia brodawek sutkowych.
Chcesz uzyskać poradę?
