Gazowa nagrzewnica powietrza RGX 100 AV, 95 kW, 9 500 m³/h

Ogólne cechy konstrukcyjne

Blok palnika gazowego

Składa się z:

• kolektora gazowego;
• zespołu palników z ośmioma palnikami gazowymi.

Budowa palnika gazowego. Gaz z kolektora gazowego za pomocą dyszy podawany jest pod ciśnieniem do palnika. Na wlocie do palnika następuje iniekcja powietrza i powstaje mieszanka gazowo-powietrzna. Po zmieszaniu mieszanka gazowo-powietrzna jest zapalana przez elektrodę zapłonową. Następnie powietrze wtórne do spalania jest zaciągane wraz z płomieniem do rurowej komory spalania.

Budowa komory spalania

Komora spalania składa się z ośmiu żaroodpornych rur ze stali nierdzewnej, w których odbywa się proces spalania, po czym produkty spalania trafiają do pierwotnego kolektora spalin ze stali nierdzewnej.

W pierwotnym kolektorze produkty spalania mieszają się i są przekazywane do płytowego wymiennika ciepła. Wymiennik ciepła jest głównym elementem przekazującym ciepło od spalin do opływającego go powietrza, dzięki temu że posiada największą powierzchnię wymiany ciepła i masy. Na płytach wymiennika ciepła, w celu zapewnienia efektywnej wymiany ciepła, przewidziano specjalne turbulizatory, które zmieniają kierunek przepływu i mieszają spaliny, zapewniając maksymalne przekazywanie ciepła od spalin do ścianek wymiennika.

Ze wtórnego kolektora spaliny są odprowadzane na zewnątrz pomieszczenia za pomocą wentylatora wyciągowego spalin (wyciągu spalin) oraz komina koncentrycznego (koaksjalnego).

Ze względu na wysokie zapylenie oraz agresywne środowisko w kurniku, szafa zespołu palników została wykonana jako hermetyczna. Powietrze do spalania jest doprowadzane z zewnątrz przez komin koncentryczny do króćca dolotowego.

Rozprowadzanie ciepłego powietrza w kurniku odbywa się za pomocą wentylatora osiowego.

Powietrze jest pobierane spod sufitu pomieszczenia, owiewa gorące powierzchnie wymiennika ciepła oraz komory spalania i już ogrzane jest rozprowadzane po pomieszczeniu poziomymi strumieniami.

Dla najlepszego ogrzewania powietrze jest kierowane na gorące powierzchnie za pomocą kierownic przepływu.

Dla efektywnej dystrybucji powietrza oraz zmniejszenia oporów w konstrukcji przewidziano dyfuzor kierunkowy. Nadaje to ogrzanemu powietrzu dodatkowe przyspieszenie i zwiększa zasięg strumienia powietrza.

Dwurzędowe dyfuzory żaluzjowe pełnią jednocześnie dwie funkcje:

• pierwszy rząd – podział ilości powietrza na cztery strony;
• drugi rząd – ukierunkowanie strumienia powietrza w każdą ze stron.

Nagrzewnice powietrza montuje się wzdłuż osi kurnika, w równej odległości od siebie. Ogrzane powietrze powinno być równomiernie rozprowadzane nad głowami drobiu i tworzyć jednolite pole temperatury na całej powierzchni.

Nagrzewnica pobiera powietrze z górnej strefy kurnika, dogrzewa je do zadanej temperatury i rozprowadza w ośmiu kierunkach.

Nagrzewnica jest podwieszona do sufitu za pomocą systemu lin stalowych. Wysokość montażu jest regulowana wciągarką w miarę wzrostu drobiu, a także podczas zabiegów sanitarnych w kurniku po zakończeniu cyklu technologicznego. System mocowań składa się z ramy nośnej, wciągarki ręcznej lub elektrycznej, lin i jest dostarczany jako akcesorium.

Wysokość montażu nagrzewnicy powinna być taka, aby powietrze nie trafiało bezpośrednio na drób, a jednocześnie przepływało poniżej wlotów powietrza umieszczonych w ścianach kurnika.

Wysokość poboru powietrza nad nagrzewnicą można zwiększyć za pomocą kanału wentylacyjnego o różnej wysokości. Podczas mycia nagrzewnicy kanał jest zdejmowany.

Po zamontowaniu nagrzewnicy powietrza w kurniku należy przeprowadzić regulację rozprowadzania powietrza. W tym celu zaleca się użycie świec dymnych oraz anemometru.

Kierunek i prędkość podawania powietrza reguluje się za pomocą czterech dwurzędowych kratek żaluzjowych. Pierwszy rząd reguluje ilość powietrza, drugi rząd – kierunek powietrza w ośmiu kierunkach.

Zalety